السيد الخميني

472

استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى )

سلام عليكم ، اين‌جانب كه متولد و مقيم اصفهان بوده‌ام ، حدود پنج سال پيش براى ادامهء تحصيل به تهران آمدم و تا پيروزى انقلاب - در ايام تحصيلى - در تهران بودم . پس از پيروزى انقلاب كبير اسلامى بنا بر ضرورت‌هاى انقلاب ، متناوباً در تهران ، اصفهان و شهرهاى جنوبى كشور زندگى را گذرانده‌ام . در طول اين مدت ، هرگاه كه در شهر ديگرى غير از اصفهان بوده‌ام ، در صورت امكان با قصد ده روز ، نماز خود را كامل ( تمام ) مىخوانده‌ام . حدود بيستم رمضان سال پيش ( رمضان 1401 ) مطلع شدم كه حضرت امام در مورد بلاد كبيره ( كه مصداق مشخص آن شهر تهران است ) فتواى ديگرى دارند كه بر مبناى آن فتوا احتمالًا قصد اقامت ده روز كردن در تهران براى اين‌جانب به سادگى ممكن نبوده است ، اخيراً فتوايى از حضرت امام - در روزنامه - به نظر رسيده كه بر مبناى آن حضرت امام افرادى مانند من را به قضاى نماز و روزه ( در مورد ندانستن حكم ) مكلف فرموده‌اند ، لذا از محضر مقدس امام تقاضا دارد كه اعلام بفرمايند : اولًا : مبدأ زمانى اين فتوا چيست ؟ از چه هنگامى به بعد بايد نماز و روزه را قضا كرد ؟ ثانياً : با توجه به اين‌كه براى اين‌جانب دقيقاً مشخص نيست كه در طول اين 5 سال ، چه مدت آن را در تهران بوده‌ام ، در اين مورد چه بايد كرد ؟ ثالثاً : در چه صورتى من با اين شرايط مىتوانم در تهران ، نماز كامل و روزه به‌جا بياورم ؟ رابعاً : تكليف روزه‌هاى قضا چه خواهد بود ، با توجه به اين‌كه غالباً در تهران يا مسافرت به سر مىبرم ؟ بسمه تعالى ، اگر قبل از سال‌هاى اخير كه تهران به سرعت بزرگ شده ، نمازها را تمام خوانده‌ايد يا شك داريد كه چه وقت بوده قضا ندارد ؛ و الّا آنچه بر خلاف وظيفه شده ، بايد قضا شود و شما كه تهران وطنتان نيست